مهرخرد

یادداشت‌های سینمایی مهرزاد دانش

لوسی

یک ملغمه اکشن/فلسفی که قرار است با الهام از برخی فیلم‌های پیشین بسون، فضای خونریزی و تیراندازی و رانندگی‌های سریع السیر و کتک کاری‌های خشونت آمیز را به مفاهیم گنده نمایانه‌ای که از آثازی همچون ۲۰۰۱ یک ادیسه فضایی یا درخت زندگی برداشت شده است، پیوند بزند، اما حاصل کار، بیشتر به یک مضحکه رقت بار شباهت یافته است. مایه اصلی ماجرا تقریبا‌‌ همان فضای لئون است: دختری معصوم و بی‌گناه ناخواسته وارد مناسبات تبهکارانه عده‌ای جانی و خلافکار می‌شود؛ منتها این بار به جای سلوک نزد یک عیار عارف، طرف طی ترکیب موادی مخدر با خون بدنش، ظرف مدتی کوتاه تبدیل به ابرقهرمانی جامع می‌شود که ازل و ابد عالم هستی را می‌پیماید و کم مانده است که جایگاه الوهیتی نیز برای خود رقم بزند.

سکانس‌های اول فیلم که روند ورود دختر را به محفل تبهکاران دربرمی گیرد، با کات‌هایی مفهومی شکل گرفته است: مثلا در پی صحبت راجع به حضور او در این جمع، یک دفعه نما برش می‌خورد به آهوان گرفتار نزد درندگان و یا حرکت موش به سوی تله. این طوری کاملا شیرفهم می‌شویم که چقدر اوضاع برای دختر خطرناک است. بعد که می‌فهمیم قرار است مواد مخدر در شکم دختر جاسازی شود و به خارج از مرز ارسال آید، یک دفعه دختر نزد دو آدم خیلی بد که به او نظر سوء دارند گیر می‌افتد (این‌ها کی‌اند؟ دختر پیش آن‌ها چه می‌کند؟) و با لگدهایی که نثارش می‌شود، فرایند حیرت انگیز فعل و انفعالات شیمیایی خون/مخدر وسط دلش انجام می‌گیرد و با غلبه بر نیروی جاذبه، دختر مراتب کمال وجودی را در عرض چند ثانیه کسب می‌کند. البته معلوم نیست حاصل این مراتب از چه قرار است؛‌ گاه راننده‌ای نگون بخت را به صرف انگلیسی ندانستن می‌کشد (در حالی که طولی نمی‌کشد که می‌فهمیم لوسی همه زبان‌ها از جمله چینی را بلد است و نیازی به مخاطب انگلیسی زبان ندارد!) و‌گاه هم دلش رحم می‌آید و مثلا از قتل ندیمان تبهکاران صرف نظر می‌کند،‌ گاه از جایی دور به وسائل منزل یا دفتر دیگران اشراف دارد و در آن‌ها دخل و تصرف می‌کند، و‌ گاه خبر ندارد که در اتومبیل کنار دستی‌اش، آقای جانگ (رییس تبهکاران) دارد می‌پایدش؛‌ گاه به راحتی آب خوردن باعث مرگ بی‌گناهان می‌شود (تصادف‌های مهیب اتومبیل‌های پلیس در حال تعقیبش) و ‌گاه احساساتش گل می‌کند و وسط عمل جراحی به یاد مزه شیری که از سینه مادرش خورده می‌افتد و می‌گرید... البته فرجام این ملغمه هم معلوم نیست چیست: کل علم اولین و آخرین را روی یک فلش مموری تحویل دانشمندان می‌دهد که چه بشود؟!

این هم یک جور شارلاتان بازی است: تریلر خشونت و سرعت، تدوین معناگرایانه، فلسفه هستی‌شناسی و تکامل گرایی، اندرزهای اخلاقی در باب لزوم انتقال دانش به دیگران و... در کالبد اسکارلت جوهانسن!

   + مهرزاد دانش - ٦:٥۸ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳٩۳/٩/۸